مرجع تخصصی عکاسی حرفه ای

در دنیای مدرن امروزی که دوربین های دیجیتال به صورت اتوماتیک تمام تنظیمات و فوکوس را به آسانی و به راحتی انجام می دهند(البته در بیشتر موارد)، یکی از بزرگترین تفاوت ها بین یک عکاس خوب و یک عکاس متوسط توانایی در کادربندی عکس است.

برخی از زیباترین مناظر جهان را فقط می‌توان از فراز آن و با هواپیما مشاهده کرد؛ اما با این عکس‌های پانوراما لازم نیست تا سفر و پرواز بعدی منتظر بمانید!

مجله مهر: برخی از مناظر زیبای جهان را فقط باید با عکس‌های پانوراما مشاهده کرد؛ چرا که سطح وسیع‌تری را پوشش می‌دهند؛ اما گرفتن این عکس‌ها کار چندان ساده‌ای نیست. یک تیم عکاسی شروع به سفر به اماکن مشهور جهان و عکسبرداری از آن‌ها کرده است. مکان‌هایی مثل دوبی و سنگاپور یا حتی قله اورست. این تیم که شامل نه عکاس و سه متخصص تکنولوژی می‌شود، ماموریت خود را از سال ۲۰۰۶ آغاز کرده است. تیم عکاسی «AirPano» قبل از هر چیز لیستی از ۱۰۰ مکان مشهور جهان تهیه کرد و سپس شروع به عکسبرداری هوایی از این مکان‌ها کرد. این عکاسان برنامه‌ریزی کرده بودند که بر اساس این لیست ماموریتشان را جلو ببرند؛ اما در حال حاضر آن‌ها مجموعه‌ای ۲۳۰تایی از این عکس‌ها دارند. «سرگئی سمینو» درباره نحوه عکسبرداری این گروه می‌گوید: « ما در ابتدای این پروژه از هواپیما و هلی‌کوپتر برای گرفتن عکس‌های پارانوا استفاده می‌کردیم؛ اما الان دیگر هواپیماهای بی‌سرنشین این کار را انجام می‌دهند.» این گروه کار خود را با نیویورک، پاریس و بارسلونا آغاز کرده و امیدوار است در آینده پرتغال، هند، ژاپن و انگلستان را به لیست خود اضافه کند.

سرپرست این تیم عکاسی در ادامه گفت:«این نوع عکاسی شبیه انواع سنتی خودش نیست؛ چرا که عکس‌های پانورامای ۳۶۰درجه‌ای چنان آزادی به شما می‌دهند که می‌توانید خود را در آن مکان احساس کنید. می‌توانید سر خود را به اطراف بچرخانید و جزئیات بیشتری ببینید. عکس‌های پانوراما آنقدر طبیعی و زنده هستند که احساس می‌کنید در آسمان هستید بر فراز نیویورک یا بالای آبشاری خروشان یا درون یک زیردریایی قرار دارید در زیر اقیانوس‌ها یا حتی درون یک اجاق گاز! شما با این عکس‌ها می‌توانید به صورت رایگان به یک تور مجازی بروید؛ درست شبیه زمانی که با هواپیما پرواز می‌کنید؛ با این تفاوت که اینگونه زمان بیشتر و دامنه دید وسیع‌تری برای لذت بردن از این مناظر در اختیار دارید!«

از همان اوایل تمدن بشری از رنگ استفاده سمبولیکی صورت گرفته است. در جوامع غربی رنگ سیاه نشانه عزا و سفید سمبل خوشی و شادی بوده است. افراد مقدس را با هاله زرد رنگ اطراف چهره نشان داده اند و در نقاشی مناظر دوردست را به رنگ آبی در آورده اند. هر چند بسیاری از این مفاهیم سمبلیکی وابسته به فرهنگ و سنن و حتی محیط جغرافیایی زندگی انسان بوده است و مبنای علمی ندارند، اما از آنجا که رنگ احساس بخصوصی را در انسان بر می انگیزد می توان برای آنها معنای همگانی و جهان شمولی قائل شد.

عکاسی با سرعت پایین شاتر
عکسهایی که با سرعت شاتر کم گرفته می‌شوند معمولا خیلی شگفت‌انگیز هستند. برای گرفتن عکسهای فوق تصور باید یاد بگیرید چطور با شاتر بازی کنید. این نمونه‌ها را ببینید تا متوجه بشوید درباره چی صحبت می‌کنم :

عکس با «نور موجود«

اگر به عکس بالا نگاه کنید، می توانید ببینید که تنها با نور موجود در اتاق صحنه چه طور به نظر می رسد (قبل از این که من فلاش را روشن کنم). هر نوری که هست، نور بسیار زیادی به یک طرف موهای او تابانده است – که من فکر می کردم چیز خوبی است، چون من می خواستم از نور طبیعی به عنوان «نور پشت – backlight» ارزان قیمت خودم استفاده کنم.

بنابراین من یک عکس بدون روشن کردن فلاش گرفتم، تنها برای این که ببینم نور محیط چطور به نظر می رسد. عکس حاصل کمی کمتر از حد لازم نوردهی شده بود، بنابراین من می توانستم روی روشن تر کردن نور محیط کار کنم – درست است؟ من می توانستم f/stop را تغییر دهم یا ایزو را افزایش دهم، اما در واقع وقتی که من اینگونه با فلاش در محل عکاسی می کنم، از یک «دستورالعمل» برای دست یافتن به تنظیمات مناسب، پیروی می کنم.

اول، فلاش را خاموش کرده و فقط با استفاده از نور موجود یک عکس گرفتم. من به مُد نوردهی دستی بر روی دوربینم تغییر حالت دادم؛ سرعت شاتر را بر روی ۱/۱۲۵ ثانیه تنظیم کردم، سپس از نورسنج داخل منظره یاب SLR خود برای تنظیم f/stop استفاده کردم، تا زمانی که به یک نوردهی مناسب برسم. (وقتی که نورسنج مقدار “۰” را می خواند، عکس نه کمتر و نه بیشتر از حد لازم نوردهی می شود؛ این نوردهی مناسب است.) خیلی آسان بود.

اکنون، من نوردهی را تا حداقل یک پله یا استاپ تاریک می کنم – بنابراین اکنون من دارم به عمد کمتر از حد لازم نوردهی می کنم. (بنابراین اگر دوربین من گفت که نوردهی من در f/8 درست است، من آن را به f/11 افزایش می دهم تا آن را یک پله کامل تاریک کنم.) من یک عکس آزمایشی دیگر گرفتم.

دلیل این که من این کار را انجام می دهم این است که می خواهم فلاش سوژه ام را نورپردازی کند، نه نور محیط. من می خواهم نور محیط اتاق اطراف و پشت سر او را روشن کند، اما می خواهم خودم او را نورپردازی کنم.

هنگامی که من بتوانم ببینم که نور اتاق او را خیلی روشن نکرده است، شروع به یافتن مقدار مناسب فلاش برای ترکیب با آن می کنم.

مرحله ۱: انتخاب تجهیزات

شما میتوانید برای گرفتن این عکس های جذاب از این وسایل که من استفاده کردم استفاده نمایید.

• یک عدد فلاش
• یک نورافکن هالوژنی کوچک
• ۲ عدد سه پایه برای نگه داشتن موارد بالا
• دوربین عکاسی و یک لنز
• چند عدد عود
• یک پسزمینه رنگ مشکی

مرحله۲: تنظیمات و محلهای قرار گیری

ابتدا فلاش خود را روی پایه نصب کنید و مطمئن شوید که به یک طرف دود می تابد. دقت کنید که نباید نور فلش به پس زمینه بتابد. زاویه فلاش من حدودا ۵۵ درجه است پس باید فاصله را با پس زمینه طوری تنظیم کنم که نور فلاشم به آن نخورد. اگر فلاش شما زاویه پرتاب نور زیادی دارد باید از یک محدود کننده نور استفاده کنید.
در طرف دیگر نیز یک لامپ هالوژنی نصب کنید. کار این لامپ بیشتر این است که دوربین راحت تر روی دود فکوس کند وگرنه تاثیر زیادی روی روشنایی دود و عکس نهایی ندارد.
اتاقی که در آن عکس میگیرید در صورت امکان نباید نور اضافی داشته باشد و باید تا جایی که می شود تارک باشد، میتوانید پنجره ها را بپوشانید.

1- بایستید و دست خود را ثابت نگاه دارید

اگر قرار بود با یک دوربین DSLR بزرگ عکاسی کنید شاید نیازی به گفتن این نکته نبود ولی از آنجا که گوشی‌های هوشمند کوچک هستند، برخی افراد فکر می‌کنند که در حین راه رفتن هم می‌توانند تصاویر خوبی با دوربین گوشی هوشمندشان ثبت کنند. در واقع فرقی نمی‌کند که شرایط نوری چطور باشد وقتی با یک دست گوشی خود را در دست گرفته‌اید و در حال قدم زدن هستید احتمال این که موفق به ثبت تصویر واضحی شوید خیلی کم است. پس بهتر است ابتدا بایستید، گوشی خود را با هر دو دست بگیرید و در نهایت عکاسی کنید. اگرچه بسیاری از عوامل در عکاسی هستند که شما قادر به کنترل آنها نیستید ولی می‌توانید با رعات برخی نکات حداکثر تلاش خود را برای داشتن عکس‌هایی خوب انجام دهید.

امروزه هنر عکاسی نسبت به گذشته طرفداران بیشتری پیدا کرده است. نمایش یک معنا یا مفهوم در یک قاب ایستا مطمئنا کار ساده‌ای نیست و ذوق و نگاه خاصی می‌طلبد. در ادامه با ما همراه باشید تا با راهکارهای پیشنهادی یک عکاس معروف آشنا شویم.

انتخاب زاویه دید و محل قرار گرفتن دوربین نسبت به موضوع عکاسی یکی از مهمترین قسمتهای خلق یک عکس خوب است. ولی افراد کمی به آن توجه می کنند. وقتی از گروهی از دوستان عکس می گیرید، چقدر موقعیت خود را تغییر می دهید تا بهترین زاویه را پیدا کنید؟

اولین تغییر آشکاری که با عوض کردن زاویه دید مشاهده می کنید. در پشت زمینه تصویر است. اگر سوژه عکاسی را نمی توانید به آسانی جابجا کنید، بهترین راه حل تغییر زاویه دید است یعنی شما به عنوان عکاس باید آنقدر جابجا شوید تا موقعیت مناسب را پیدا کنید.

با تغییر زاویه دید نسبت به سوژه عکاسی شما می تواند کاملاً متفاوت به نظر برسد. با انتخاب یک زاویه درست می توانید کاری کنید که عکس های شما کاملاً پویا به نظر برسند. برای این منظور سعی کنید از زوایای مختلف از سوژه خود عکس بگیرید. مخصوصاً برای عکس های ورزشی سعی کنید تعداد بیشتری عکس بگیرید زانو بزنید و تا می توانید به زمین نزدیک شوید.

همینطور با این تغییرات پرسپکتیو شما می تواند به شدت تغییر حالت دهد، بخصوص اگر از لنزهای Wide استفاده کنید. اگر از فردی در حالت ایستاده و تمام قد عکس می گیرید و از یک لنز Wide استفاده کنید. در این صورت سر فرد نسبت به بدن او بزرگتر دیده می شود. و اگر زانو بزنید و با همین لنز از پایین عکس بگیرید به طوریکه دوربین هم سطح با کمر کسی که از او عکس می گیرید باشد مشاهده خواهید کرد عکس شما تناسب بیشتری با بدن فرد دارد.

وقتی که در فضای آزاد و در طبیعت عکاسی می کنید مشاهده خواهید کرد که با تغییر زاویه دید دوربین اثر تابش آفتاب هم بر سوژه شما تغییر می کند. این وضعیت یکی از محدودیت های زاویه دید است که خود یک یحث کامل را می طلبد.

در اینجا چند مثال ارائه شده است که اثر زاویه دید در تصویر را نشان می دهد.

دو عکس تمام قد بازاویه افراط شده و یک لنز Wide معمولی می تواند تأثیر زیادی در افزایش حالت پرسپکتیو در عکس داشته باشد. در هر دو تصویر مشاهده می شود که استفاده از زوایای متفاوت یک پشت زمینه یکنواخت به ما هدیه کرده است.

توضیحاتی پیرامون فیلترهای لنز دوربین

فیلترهای لنزاز جنس شیشه یا مواد ژلاتینی شفاف هستند که به دهانه ی لنز متصل می شوند. آنها مانع تغییرات ناشی از عبور نور از لنز شده یا تاثیرات و رنگ های ویژه ای را به عکس می بخشند. فیلترها به دو دسته تقسیم می شوند: فیلترهای پیچشی و فیلترهای شکافدار.

• الف. فیلترهای پیچشی